Announcement in Dutch about Double Nationality

06-12-2018

Announcement in Dutch about Double Nationality

Sommige blogs zijn kort, sommige zijn wat langer. Daar is deze er één van. Rondom het thema dubbele nationaliteit is er de afgelopen 7 jaar heel veel gebeurd, en nu er weer politieke ontwikkelingen op dit vlak zijn, merk ik dat er meer vragen zijn dan gewoonlijk. Zoals: vanaf wanneer dubbele nationaliteit dan? Wie wel, wie niet? Geldt het ook voor degenen die hun Nederlanderschap eerder hebben verloren? Enz. enz.

Dus: tijd voor een overzicht. Beknopt, maar ook weer niet echt kort. Leest u rustig door, dan neem ik u mee terug naar 2011 – en zo werken we ons naar anno nu met een beschouwing van de nabije toekomst.

2011 – 2017
Zelf ben ik getrouwd met een Amerikaanse, en in 2011 werd ik zelf ook Amerikaan – met behoud van het Nederlanderschap. Ik besloot daartoe, omdat mijn schoonzus plotseling kwam te overlijden, en ik me toen bedacht dat als mijn gezinssituatie zou overkomen, ik onze kinderen veel beter in de VS kan beschermen als US citizen dan als greencard holder. Vandaar dus mijn reden om Amerikaan te worden.
Bij het bestuderen van het “hoe doe je dat dan, Amerikaan worden?” kwam ik er achter dat de dubbele nationaliteit in principe niet is toegestaan voor Nederlanders. Wel zijn er enkele uitzonderingen (ik val onder de ‘huwelijksuitzondering’), die ik eerder hier heb beschreven. Deze wet geldt nog tot op de dag van vandaag.

En tot op de dag van vandaag vind ik deze situatie —

  1. onrechtvaardig: waarom ik wel, maar de meeste andere Nederlanders buiten Nederland niet?
  2. bekrompen: denkend vanuit een niet-onderbouwde omgekeerde en gun-factor (“ik gun het je niet, maar dat is puur gevoelsmatig”)
  3. onnodig: welk probleem los je op met het verbieden van dubbele nationaliteit?
  4. ouderwets: niet alleen staan al veel Westerse landen om ons heen dubbele nationaliteit gewoon toe, maar in de geglobaliseerde 21e eeuw is de nieuwe werkelijkheid nu eenmaal dat er steeds meer ‘mixed marriages’ zijn en steeds meer mensen (deels) in het buitenland wonen
  5. economisch dom (1): als internationaal georiënteerd land maakt dubbele nationaliteit internationaal handelen voor Nederland een stuk gemakkelijker
  6. economisch dom (2): Nederlanders buiten Nederland zijn ware ambassadeurs voor Nederland. Zij openen (handels)deuren en zijn haast onbewust een sterke culturele vertegenwoordiger van alles wat Nederlands is. In mijn boek Kapitale Connecties (2014) heb ik op basis van bronnenonderzoek al de correlatie kunnen vaststellen tussen grote groepen Nederlanders in land X en de positieve economische handel ten gunste voor Nederland zelf met dat land. (Met een staande uitnodiging aan iemand om dit voor een aantal meerdere landen te onderzoeken, zodat het een wetenschappelijke conclusie kan worden.)

Zelf ben ik “veilig” (ik heb dubbele nationaliteit) maar ik vind het bezopen dat in de 21e eeuw de meeste andere Nederlanders in het buitenland van Nederland zelf niet duaal mogen worden. Daarmee is mijn strijd dus een persoonlijke, en staat deze volledig los van mijn dagelijks werk, dat hier niets mee te maken heeft.
Enfin. In hetzelfde jaar, 2011 dus, kwam er een wetsvoorstel vanuit de regering toen (CDA-VVD, gedoogd door PVV) die de bestaande uitzonderingen wilde weghalen. Oftewel: niemand meer dubbele nationaliteit. Waarom? Het officiële antwoord was dat dit de integratie zou bevorderen en het lastig was loyaal te zijn naar meerdere landen, het onofficiële antwoord is omdat men vond dat Turkse en Marokkaanse Nederlanders (dus een binnenlandse discussie) niet duaal mochten zijn. Die discussie laat ik even voor wat het is – uiteindelijk richt ik me consequent enkel op de Nederlanders buiten Nederland, al heb ik er persoonlijk geen problemen mee dat bijv. een Afghaans-Nederlandse taxichauffeur in Rotterdam ook zijn Afghaanse paspoort mag behouden op het moment dat hij Nederlander wordt.
Het bijzondere van dit wetsvoorstel was nu juist dat het iets pretendeerde te kunnen doen, wat het helemaal niet kon: Turkse en Marokkaanse paspoorten afpakken. Voor Turkse Nederlanders is het namelijk zo goed als onmogelijk om het Turkse burgerschap op te geven (door de Turkse wet, dus daar hebben wij geen invloed op), en voor Marokkanen is het zelfs volledig verboden (door de Marokkaanse wet – zo zijn er trouwens meer van dat soort landen. Argentinië bijvoorbeeld – ons aller Máxima – staat ook niet toe dat hun burgers het burgerschap opgeven, zal zouden ze nog zo graag willen).

Kortom: alle negatieve gevolgen van dit wetsvoorstel zouden enkel voor de rekening komen van de Nederlanders buiten Nederland. “En toch doen we het”, antwoordde de PVV’er toen. Tja. Dan is elke inhoudelijke discussie met argumenten wel heel ver weg. De vermenging van deze discussie(s) gaat tot op de dag van vandaag door (bij meerdere partijen trouwens).

 

Graag doorlezen op de website : https://eelcokeij.com/2018/12/03/van-toen-tot-nu-stand-van-zaken-dubbele-nationaliteit/

 

GNBCC | News